Sadece bir tekme değil, bir toplumun ruhunu da yaralayan bir olaydı bu. Şefkatin yok olduğu, anlayışın kaybolduğu bir zaman diliminde, dilencinin acısı sadece bedensel değil, ruhsal bir yaraya dönüşmüştü. İnsanların birbirine karşı duyduğu saygının azaldığı, yalnızca maddi değerlerin öne çıktığı bir dünyada, bu olay bir uyanış çağrısı gibiydi. Hangi insanın kim olduğunu gösteren bir andı; bazen bir tekme, bazen de bir yardım eli olabiliyordu. Herkesin kendi derdine düştüğü bir dünyada, karşılaştığımız insanlar sadece hayatta kalma mücadelesi vermekle kalmıyor, aynı zamanda duygusal bir bağ kurma çabasındaydılar. Unutulmamalı ki, her birimizin içinde bir dilenci bir yerde duruyor; umut, merhamet ve insanlık adına bir şeyler yapmak için bekliyor. Bugün meydana gelen bu olay, belki de yarının daha iyi bir yaşam için bir dönüm noktası olabilirdi. İnsani değerlerin yeniden yeşermesi, kalabalıklar arasındaki bu yalnız ruhların gölgelerde kaybolmaması için bir fırsat sunuyordu